Het Star Wars-universum is door de jaren heen gebruikt voor vrijwel ieder denkbaar gametype. Van spectaculaire actie tot ruimtegevechten en RPG's: er is weinig dat we nog niet voorbij hebben zien komen. Een diepgaande turn-based tactische game ontbrak echter lange tijd op het lijstje.
Daar komt met Star Wars Zero Company verandering in.
Bit Reactor, een studio die ervaring heeft met het tactische genre, kiest voor een gameplayformule die fans van games als XCOM direct bekend zal voorkomen. Je bestuurt een kleine groep gespecialiseerde personages, zoekt dekking, gebruikt vaardigheden en probeert iedere beurt zo efficiënt mogelijk te benutten.
Maar waar Zero Company echt interessant wordt, is de manier waarop die formule wordt gecombineerd met Star Wars.
Blasters, Jedi, Force-krachten, explosieven, droids en allerlei buitenaardse rassen komen samen in gevechten waarin je voortdurend nieuwe combinaties ontdekt. Het voelt daardoor niet alsof er simpelweg een bestaande strategiegame van een Star Wars-thema is voorzien. De franchise vormt daadwerkelijk de basis van het systeem.
Een nieuw verhaal tijdens de Clone Wars
Het verhaal speelt zich af tegen het einde van de Clone Wars. De Republiek en de Separatisten zijn nog altijd verwikkeld in een grootschalig conflict, terwijl de melkweg steeds verder in chaos terechtkomt.
In die situatie ontmoeten we Hawks, een voormalige officier van de Republiek die na zijn militaire loopbaan een nieuwe toekomst probeert op te bouwen als leider van een groep huurlingen.
Zijn plannen veranderen wanneer Zero Company wordt ingeschakeld voor een onderzoek naar de mysterieuze Infinite Coil. Wat aanvankelijk lijkt op een relatief overzichtelijke opdracht, groeit al snel uit tot een conflict met veel grotere gevolgen. Een van de sterkste punten van de campagne is dat Bit Reactor niet uitsluitend leunt op bekende Star Wars-momenten. De game probeert daadwerkelijk een eigen verhaal te vertellen met nieuwe personages, nieuwe conflicten en een nieuwe dreiging.
Dat is belangrijk, want hierdoor voelt Zero Company niet aan als een verzameling verwijzingen naar films en series. Hawks en zijn team hebben daadwerkelijk hun eigen verhaal.
Je squad bestaat uit meer dan soldaten
Hawks vormt het middelpunt van de campagne en kan voor een groot deel naar eigen smaak worden vormgegeven. Niet alleen het uiterlijk, maar ook de ontwikkeling van het personage geeft je het gevoel dat je met jouw eigen commandant speelt.
De andere leden van Zero Company zijn vervolgens duidelijk verschillend van elkaar. Iedereen heeft een eigen achtergrond, persoonlijkheid en motivatie. Tussen de missies door krijg je de mogelijkheid om je team beter te leren kennen. Gesprekken en relaties zijn daarbij niet uitsluitend bedoeld om het verhaal wat extra kleur te geven. Sommige relaties leveren ook daadwerkelijk voordelen op tijdens gevechten. Dat is een slimme manier om de personages aan de gameplay te koppelen.
De vergelijking met Mass Effect ligt daardoor voor de hand. Net als bij de bemanning van de Normandy krijg je na verloop van tijd het gevoel dat je niet simpelweg een groep speelbare eenheden bestuurt, maar een team met onderlinge relaties.
XCOM met een Star Wars-sausje?
Dat Zero Company inspiratie haalt uit XCOM is moeilijk te ontkennen. De basis is herkenbaar: je beweegt je team over een speelveld, zoekt dekking, valt vijanden aan en probeert zoveel mogelijk voordeel uit iedere beurt te halen.
Iedere operator beschikt over drie Action Points per beurt. Daarmee kun je onder andere bewegen, aanvallen en vaardigheden gebruiken. Op papier klinkt dat eenvoudig. In de praktijk ontstaat al snel een systeem waarin iedere actie gevolgen heeft.
Ga je nog één positie verder om een betere aanval uit te voeren? Gebruik je een krachtige vaardigheid meteen? Of bewaar je die voor een later moment? En wat doe je wanneer een teamgenoot gewond raakt, maar je daarvoor een andere belangrijke actie moet opofferen?
Dat zijn precies de beslissingen die Zero Company interessant maken.
De kracht zit in de combinaties
De Star Wars-elementen zorgen ervoor dat het systeem veel verder gaat dan simpelweg schieten vanuit dekking.
Een Jedi kan bijvoorbeeld een vijand uit zijn veilige positie trekken, waarna een andere operator de tegenstander onder vuur neemt. Met een explosief kun je meerdere vijanden uit elkaar drijven om vervolgens een andere aanval te gebruiken. Hoe verder je in de campagne komt, hoe meer mogelijkheden je krijgt.
Nieuwe wapens, modificaties, accessoires en vaardigheden zorgen ervoor dat je team steeds verder kan worden gespecialiseerd. Je gaat daardoor vanzelf nadenken over welke personages goed bij elkaar passen.
Dat experimenteren is een van de leukste aspecten van de game.
Eén verkeerde zet kan alles veranderen
De beste tactische games zijn niet de games waarin je altijd precies weet wat er gaat gebeuren. Ze zijn juist interessant wanneer je zorgvuldig een plan maakt en vervolgens gedwongen wordt om dat plan aan te passen. Zero Company begrijpt dat uitstekend.
Een vijand die je zeker dacht uit te schakelen blijft overeind. Een aanval pakt anders uit dan verwacht. Een teamlid komt plotseling onder vuur te liggen. Je moet vervolgens improviseren.
Omdat je per beurt maar een beperkt aantal acties hebt, kan één verkeerde beslissing grote gevolgen hebben. Tegelijkertijd beschikt je squad over genoeg hulpmiddelen om een fout soms alsnog recht te zetten.
Dat zorgt voor een prettige balans tussen toegankelijkheid en uitdaging.
Dekking is minstens zo belangrijk als vuurkracht
Wie in Zero Company alleen kijkt naar de aanvalskracht van zijn personages, komt al snel bedrogen uit. Positionering is essentieel.
Een operator op de juiste plek kan vanuit dekking enorme voordelen behalen. Een personage dat te ver vooruitloopt, kan daarentegen binnen enkele beurten zwaar gewond raken. Op hogere moeilijkheidsgraden wordt dat verschil nog groter. Dan moet je iedere beweging en iedere Action Point zorgvuldig overwegen.
Voor liefhebbers van tactische games is dat een belangrijk onderdeel van de aantrekkingskracht. Nieuwe spelers kunnen in het begin wat tijd nodig hebben om aan alle systemen te wennen, maar de game bouwt de belangrijkste concepten redelijk rustig op.
The Den is het hart tussen de missies
Niet iedere missie speelt zich af op een slagveld. Tussen de opdrachten door keer je terug naar The Den, de mobiele basis van Zero Company. Hier bereid je je team voor op nieuwe operaties, verbeter je uitrusting en praat je met je teamleden.
The Den zorgt voor een prettig ritme. Na een intensief gevecht krijg je de tijd om even op adem te komen en je volgende stappen te bepalen.
Ook de strategische laag rond de missies geeft de campagne extra diepgang. Je krijgt verschillende operaties voorgeschoteld en moet bepalen welke opdrachten prioriteit krijgen.
Niet iedere activiteit draait daarbij om direct vechten. Sommige opdrachten leveren informatie, middelen of andere voordelen op.
Hierdoor voelt Zero Company meer als het leiden van een kleine huurlingenorganisatie dan als simpelweg een reeks levels achter elkaar spelen.
Een melkweg vol karakter
Visueel kiest Zero Company voor een stijl die goed bij Star Wars past. De game probeert niet om alles hyperrealistisch weer te geven, maar kiest voor een filmische presentatie. Verschillende omgevingen voelen vertrouwd aan zonder dat de game voortdurend bestaande locaties opnieuw gebruikt.
Militaire complexen, buitenaardse landschappen en nederzettingen passen allemaal overtuigend binnen het universum.
Vooral de personages springen eruit.
De verschillende rassen en soorten zorgen ervoor dat je squad echt als een Star Wars-team aanvoelt. De combinatie van menselijke en buitenaardse personages geeft de game bovendien veel meer karakter.
De camera helpt eveneens bij de presentatie. Tijdens gesprekken en verkenning krijg je de personages van dichtbij te zien, terwijl de camera tijdens gevechten uitzoomt voor een duidelijk overzicht.
De overgang tussen verhaal en gameplay voelt daardoor natuurlijk aan.
Verlies krijgt betekenis
Zero Company weet ook goed gebruik te maken van de consequenties van tactische beslissingen. Teamleden kunnen gewond raken en in bepaalde spelmodi kunnen fouten veel grotere gevolgen hebben. Vooral de Beskar-modus is interessant voor spelers die een zwaardere uitdaging zoeken.
Het mooie hiervan is dat je na verloop van tijd daadwerkelijk waarde gaat hechten aan je team.
Een willekeurige soldaat vervangen is één ding. Een personage verliezen waarmee je tientallen gevechten hebt gespeeld, vaardigheden hebt ontwikkeld en een bepaalde uitrusting hebt opgebouwd, voelt heel anders.
Je verliest dan niet zomaar een eenheid. Je verliest een onderdeel van jouw eigen campagne.
Niet helemaal zonder technische problemen
Zoals bij veel grote releases is ook Zero Company niet volledig probleemloos gestart. Bij de lancering waren er verschillende technische problemen, waaronder crashes, stabiliteitsproblemen en bugs die invloed hadden op de gameplay. Inmiddels zijn hiervoor patches uitgebracht. Een opvallend probleem waarbij een aanval met een kans van honderd procent alsnog kon missen, is inmiddels verholpen.
Voor een tactische game zijn dergelijke problemen extra vervelend. Je baseert je beslissingen immers op de informatie die het spel je geeft. Het is positief dat Bit Reactor de problemen actief aanpakt, maar het blijft jammer dat sommige ervan bij de release aanwezig waren.
Geen multiplayer, volledig gericht op singleplayer
Star Wars Zero Company is een singleplayergame. Er is geen online multiplayer, geen co-op en geen competitieve modus. Voor sommige spelers zal dat een gemiste kans zijn. Het Star Wars-universum lijkt zich immers uitstekend te lenen voor tactische multiplayergevechten.
Toch past de keuze voor singleplayer goed bij de manier waarop de game is opgebouwd. De campagne draait om Hawks, zijn team, hun relaties en de ontwikkeling van je squad. Met een campagne die voor de meeste spelers ongeveer dertig tot veertig uur duurt, is er bovendien genoeg content aanwezig.
Wie daarnaast met verschillende squad-samenstellingen en hogere moeilijkheidsgraden gaat experimenteren, zal nog meer tijd in de game kunnen steken.
