Review: Watch Dogs Legion

Watch Dogs Legion verandert de bekende open-wereldformule door spelers op elk moment bijna elk personage te laten zijn dat ze willen.


De Watch Dogs-franchise van Ubisoft staat bekend om zijn ontwikkeling na elke nieuwe titel. Elke release ziet een belangrijk onderdeel van de game volledig veranderd op basis van de tekortkomingen van zijn voorgangers, zoals het afstappen van de serieuze aard van Aiden Pierce ten gunste van een meer zorgeloze hoofdrolspeler met Marcus Holloway in het vervolg. Met Watch Dogs Legion zijn bepaalde mechanics schijnbaar het doelwit geweest van bezorgdheid dat het plezier botste met de toon van het verhaal van de game.

Om dit potentiële probleem in de toekomst te corrigeren, heeft Ubisoft in plaats daarvan toegewijde hoofdpersonages volledig verwijderd om de sandbox volledig te openen en spelers te laten zijn wie ze willen, wanneer ze willen. Natuurlijk begonnen fans vragen te stellen over hoe dit zou werken, vooral van een franchise die bekend staat om zijn poging om een ​​verhaal te vertellen via zijn leads en sterke ondersteunende personages. Het is een unieke oplossing voor een gameplay-centrisch probleem.

Of het systeem echt werkt of niet, hangt grotendeels af van het soort persoon dat speelt en wat ze uit de ervaring willen halen. Voor degenen die alleen om gameplay geven, verbetert deze functie het spel echt. Spelers zijn niet langer in een box verpakt tot een enkele persoonlijkheid zoals Aiden of Marcus en de gadgets of wapens die ze hebben ontgrendeld, zijn minder beperkend. In plaats daarvan hebben spelers de vrijheid en keuze om elke missie gemakkelijker of moeilijker te maken, alleen op basis van de personages die ze selecteren. Door van personage te wisselen, wordt de ervaring ook opgefrist, waardoor de vermoeidheid of verveling van personages wordt verminderd, aangezien elk personage iets nieuws biedt.

Aan de andere kant doet het de narratieve kant van het spel pijn. Hoewel elk personage volledig geuit is, een persona en een schema heeft, is het moeilijker om een ​​band met een van hen te vormen. Bovendien heeft geen van de speelbare personages een opvallende persoonlijkheid of een gedenkwaardige aanwezigheid die een echte hoofdrolspeler waarschijnlijk zou hebben. Voeg daarbij het feit dat spelers sterk worden aangemoedigd om vaak van personage te wisselen, en het laat niet veel ruimte over om gehecht te raken aan een van hen buiten het aanpassen van hun garderobe.

Zelfs met deze tekortkoming blijft de nieuwe functie verrassend genoeg werken in de loop van het spel. Het overkoepelende verhaal van de game draait om de bevolking die opstaat en de controle terugneemt van een onderdrukkende regeringstroepen genaamd Albion, een vreselijke bende in Clan Kelly en een mysterieus nieuw hackerscollectief genaamd Zero-Day. Het is deze keer veel minder persoonlijk, maar de doelen zijn nog steeds vergelijkbaar.

Het is een interessante afweging die de franchise nog nooit eerder heeft gezien en die waarschijnlijk tot verdeeldheid onder de spelers zal leiden. Gelukkig wordt een deel van die leegte van de hoofdrolspeler bedekt door DeadSec’s malafide AI, Bagley. De AI is een consistente stem in het oor van de speler, samen met de leider van de DedSec in Londen.

De nieuwe locatie voegt ook veel toe aan het spel. In Watch Dogs Legion springen spelers in het diepe en stappen ze in een nabije toekomstige versie van Londen. Ubisoft is er echt in geslaagd om van Londen een virtuele speeltuin voor de speler te maken. Niet alleen zijn iconische toeristische locaties en historische gebouwen allemaal waar je ze zou verwachten, maar de stad is ook leuk om rond te rijden, ook al kunnen de bedieningselementen in arcade-stijl een beetje los aanvoelen.

Je doel is om Londen te heroveren van zijn vijandelijke kingpins. Je verkent stadsdelen en eist ze terug door middel van een verscheidenheid aan activiteiten, waaronder sabotage, het verzamelen van bewijsmateriaal en het promoten van je eigen propaganda. Waar Watch Dogs Legion zich onderscheidt van veel open-world games, is de stad vol met potentiële helden.

Het verzamelen van uw leger van agenten is een vervullende en strategische (hoewel soms gebrekkige) onderneming. Iedereen kan worden gerekruteerd, en ik voelde me als een kind in een snoepwinkel die Londenaren scande dankzij de coole combinaties van vaardigheden die ze allemaal kunnen brengen. Een van mijn favoriete leden was bijvoorbeeld een futuristische imker die zwermen robotachtige horzels leidde. Techneuten hacken apparaten sneller, investeerders halen meer geld binnen, demonstranten kunnen omstanders bijeenroepen om te vechten en spionnen brengen gadgets en gevechtsexpertise. Het is heerlijk dom om een ​​groep te leiden die lijkt op een technisch onderlegde Village People, en de game neemt zichzelf niet al te serieus, waardoor het leuk is om te genieten van de absurditeit.

Ik begon bepaalde teamleden te koesteren vanwege hun verschillende vaardigheden. Teams raken sneller vol dan je denkt, en ik heb geweldige prospects gemist omdat ik de ruimte voor hen niet had. Omdat ik geen rekruten mocht dumpen, moest ik beginnen met het gooien van een dood gewicht van wolkenkrabbers of in snel rijdende bussen. Hoewel deze moorddadige kijk op voorjaarsschoonmaak hilarisch is, zou het nog beter zijn om gewoon iemand te ontslaan, vooral omdat het optimaliseren van je team zo’n centraal onderdeel is van de aantrekkingskracht van Watch Dogs Legion.

De meeste extra content bestaat uit het voorzien in de behoeften van potentiële rekruten. Het zijn redelijk leuke taken, maar beginnen zichzelf te snel te herhalen. Stadsopstanden bieden betere afleiding dankzij hun verscheidenheid en de opwindende laatste missies die elke buurt presenteert. Kleinere activiteiten zoals pakketbezorging en graffiti-tagging zorgen voor lichtere sensaties, maar ze geven in ieder geval een excuus om Legion’s prachtige, high-tech kijk op Londen te verkennen.

Waar dingen interessanter worden, is via het upgradesysteem. Door technische punten te vinden en te verdienen, kunnen spelers nieuwe vaardigheden, gadgets en tools ontgrendelen die kunnen worden verwisseld wanneer ze buiten de strijd zijn. Deze omvatten niet-dodelijke wapens, nieuwe vaardigheden zoals het kunnen verhullen van lichamen, nieuwe hacks en tools zoals spiderbots. Ze zijn allemaal erg handig en het stelt spelers in staat de ervaring verder af te stemmen op hun speelstijl.

Een van de meest bevredigende aspecten van de gameplay wordt geleverd met de Deep Profiler-upgrade, die op elk moment kan worden ontgrendeld zodra de speler genoeg technische punten heeft. In wezen verbetert deze tool de profiler om nog meer informatie te geven over elk personage, inclusief hun dagelijkse schema en mogelijke opties om ze te helpen rekruteren, zelfs als ze momenteel een hekel hebben aan DedSec. Voor NPC’s die DedSec haten, zal de diepe profiler manieren tonen om ze weer in het voordeel te krijgen.

Acties van spelers hebben ook gevolgen, afhankelijk van hoe ze een missie benaderen. Misschien heeft het veroorzaken van een ongeluk een vriend of familielid in het ziekenhuis gebracht of erger, en nu kan een personage DedSec haten. Als de speler een persoon van arrestatie redt, zoeken ze misschien de speler op of is een ander aan hem verwant personage ervan overtuigd om zich bij de zaak aan te sluiten. Het is een interessante monteur die het potentieel heeft om het spel van elke speler uniek te maken.

Het is hier waar Watch Dogs Legion echt uitblinkt, door een normaal generieke open-wereld-interactie, zoals het veroorzaken van een ongeluk of het redden van een persoon van een Albion-bewaker, om te zetten in iets dat het spel van de speler op een bepaald moment in de toekomst dynamisch zou kunnen veranderen. Het wordt nog moeilijker als de speler de Permadeath-modus heeft ingeschakeld, een optionele instelling die aan het begin van het spel kan worden ingeschakeld. Als ze actief zijn, gaan alle gedode personages na een bepaalde tijd niet meer naar een nabijgelegen ziekenhuis om te herstellen, maar worden ze permanent uit het spel verwijderd.

Dat gezegd hebbende, heeft de game een behoorlijk aantal vreemde bugs, zoals NPC’s die wandelingen maken of onjuist omgaan met de omgeving. Andere keren brak er een willekeurige vuurgevecht uit, maar de locatie van de schutter of de betrokken mensen werd niet gezien. Een andere keer na het hacken van een drone, zouden de auto’s op de onderstaande parkeerplaats willekeurig schudden, waarbij de momenteel geparkeerde voertuigen werden verwisseld voor compleet andere zodra de drone-rit voorbij was.

De missies met het hoofdverhaal zijn veel bevredigender. Vier echt verachtelijke schurken geven veel motivatie om Londen van hun tirannie te bevrijden, en jouw taken gericht op het uitschakelen van hen verrasten me regelmatig met hun creativiteit. Een van de beste is een verrassend hartverscheurende tocht door het verontrustende huis van een wetenschapper die geobsedeerd is door het digitaliseren van de menselijke geest.

Summary
Watch Dogs Legion voelt als de realisatie van de hacker-fantasie die de eerste Watch Dogs probeerde vast te leggen. Tussen de leuke teambuilding, de fantastische missies, een sterk verhaal en een prachtige wereld, komt alles samen in een grotendeels onderhoudend en samenhangend pakket. Of je nu een krachtpatser bestuurt of een oud omaatje, Watch Dogs Legion zit vol met plezier.
8.5
Klasse

Have your say!

0 0

Lost Password

Please enter your username or email address. You will receive a link to create a new password via email.